De Wilde Roos

Guido Belcanto
Uit het album "Balzaal der Gebroken Harten"


Men noemt mij de Wilde Roos
Maar mijn naam was Elisa Day
Waarom men die naam voor mij koos
Het is een raadsel voor mij

Ik zag haar voor 't eerst, en ik wist het meteen
Zij is de ware voor mij. Met haar lippen zo rood
Als de rozen die bloeien aan het water zo vurig en vrij

Hij stond aan mijn deur. Ik liet hem erin
Hij kuste mij en ik verloor m'n verstand
De eerste man aan wie ik mij gaf
Hij droogde m'n tranen met zijn zachte hand

Op de twee dag bracht ik haar een bloem
Haar schoonheid verhitte mijn bloed.
Ik vroeg: Weet je waar De Wilde Roos groeit
Zo vrij, zo scharlaken, zo zoet.

Op de twee dag bracht hij me 1 rode roos
Hij vroeg: Wil je met mij verpozen
Vlakbij de rivier, niet zover van hier
Dan toon ik je de wilde rozen.

Men noemt mij de Wilde Roos
Maar mijn naam was Elisa Day
Waarom men die naam voor mij koos
Het is een raadsel voor mij

Op de derde dag nam hij me mee
We kusten elkaar aan de waterkant
En wat ik laatst heb gehoord
Een gemompeld woord
Hij boog over mij met een steen in zijn hand

Op de laatste dag bracht ik haar naar de rivier
Tussen de rozen lag zij op de grond
En ik schreeuwde tot God: Alle schoonheid moet dood
Ik doodde haar en stak in roos in haar mond.

Men noemt mij de Wilde Roos
Maar mijn naam was Elisa Day
Waarom men die naam voor mij koos
Het is een raadsel voor mij
Het is een raadsel voor mij
Het is een raadsel voor mij

© 2014 Evil Penguin